این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    سال 57

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    سال 57 را از این سایت دریافت کنید.

    رويدادهای سال 1357

    منبع مطلب : old.roshd.ir

    انقلاب ۱۳۵۷

    انقلاب ۱۳۵۷

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    «انقلاب اسلامی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها انقلاب اسلامی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

    در بی‌طرفی این مقاله اختلاف‌نظر وجود دارد. لطفاً تا پایان حل مناقشه این برچسب را برندارید.

    انقلاب ایران

    معترضان در روزهای منتهی به ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، پل کالج تهران

    تاریخ ۱۷ دی ۱۳۵۶ – ۲۲ بهمن ۱۳۵۷

    ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۸ – ۱۱ فوریهٔ ۱۹۷۹

    مکان ایران علت‌ها

    نارضایتی از حکومت محمدرضا پهلوی

    تبعید سید روح‌الله خمینی

    عدالت اجتماعی امپریالیسم انگیزه‌های مذهبی

    هدف‌ها سرنگونی دودمان پهلوی

    روش‌ها تظاهرات اعتصابها نتیجه سرنگونی شاه و سلطنت بحران انرژی ۱۹۷۹

    همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران

    با همه‌پرسی، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران جایگزین قانون اساسی مشروطه شد

    سید روح‌الله خمینی تبدیل به رهبر ایران شد

    گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا

    قطع رابطه با امریکا و اسرائیل

    آغاز جنگ ایران و عراق

    ترور

    جنگ‌های نیابتی در خاورمیانه

    تحریم اقتصادی تحریم‌ها علیه ایران برجام طرف‌های درگیر دودمان پهلوی حزب رستاخیز گارد جاویدان شهربانی ژاندارمری ساواک ارتش شاهنشاهی[a] شورای انقلاب دولت موقت گسترش گروه‌های مخالف: چهره‌های شاخص محمدرضا پهلوی (شاه) گسترش نخست‌وزیرها: گسترش مدیران ساواک: گسترش فرماندهان نظامی:

    سید روح‌الله خمینی (رهبر انقلاب)

    مهدی بازرگان نخست‌وزیر دولت موقت مرتضی مطهری رئیس شورای انقلاب تلفات ۵۳۲ نفر[۱]

    آمار بنیاد شهید از کشتگان در طول تظاهرات ۱۳۵۶–۵۷: بین ۲۷۸۱ تا ۲۸۳۸ نفر[۲][۳][۴][۵]

    ↑ ارتش شاهنشاهی ایران در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ وفاداری خود به تاج و تخت را لغو و اعلام بی‌طرفی کرد.

    تظاهرات حامیان حکومت در ورزشگاه امجدیه تهران، ۲۳ ژانویه ۱۹۷۹/ ۳ بهمن ۱۳۵۷

    انقلاب ۱۳۵۷ ایران

    پیش‌زمینه و علل شعارها نام‌ها

    روابط خمینی و آمریکا

    گسترش

    چهره‌های اصلی انقلاب

    گسترش

    احزاب و جریان‌ها

    گسترش

    نهادهای انقلابی

    گسترش

    رویدادهای مرتبط

    گسترش

    مکاتب انقلاب

    نمایشبحثویرایش

    انقلاب ۱۳۵۷ یا انقلاب ۱۹۷۹،[۶][۷][۸] که به عنوان انقلاب اسلامی یا انقلاب ایران نیز شناخته می‌شود،[۹] یک دگرگونی بزرگ سیاسی-اجتماعی بود که بین ۱۷ دی ۱۳۵۶ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ معادل ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۸ تا ۱۱ فوریهٔ ۱۹۷۹ با مشارکت طبقات مختلف مردم انجام پذیرفت و نظام پادشاهی پهلوی را سرنگون و زمینهٔ روی کار آمدن نظام جمهوری اسلامی ایران به رهبری مرجع تقلید شیعه، سید روح‌الله خمینی را فراهم کرد. تفکرات و شخصیت‌های اسلامی در این انقلاب حضور برجسته داشتند و خمینی آن را «انقلاب اسلامی» خواند.[۱۰] علاوه بر اسلام‌گرایی، ایدئولوژیهای مختلفی نظیر سوسیالیسم و ناسیونالیسم نیز در انقلاب حضور داشتند.[۱۱] در عین حال این انقلاب نخستین انقلابی است که اسلام‌گرایی را در خاورمیانه به پیروزی رساند.[۱۲] این انقلاب آخرین نمونه از انقلاب‌های کلاسیک قرن بیستم بود که با گفتمان‌های قهری، سلبی و آشتی ناپذیر با تکیه بر ایدئولوژی به نتیجه رسید.[۱۳] بخش مهمی از این انقلاب از این بود که روشنفکران لائیک و چپ نیز خود را با خمینی همسو می‌دیدند.[۱۴]

    پس از کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲، محمدرضا شاه به تثبیت قدرت خود پرداخت و طرح‌هایی موسوم به انقلاب سفید که محور اصلی آن را اصلاحات ارضی تشکیل می‌داد، به اجرا گذاشت. اجرای این طرح‌ها و افزایش چند برابری درآمدهای نفتی، موجب توسعه اقتصادی و دگرگونی ساختار اجتماعی ایران و در عین حال افزایش اختلاف طبقاتی و تنش‌های اجتماعی در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ گشت. شاه با معطوف کردن اقدامات امنیتی و اطلاعاتی خویش بر سرکوب طبقه متوسط جدید و احزاب ملی‌گرا، مارکسیستی و سکولار، خود را در مقابل روحانیون و تفکرات مبارز جدید اسلامی آسیب‌پذیر ساخت. انقلاب سفید و اصلاحات ارضی او و نیز جانبداری وی از دولت قانونی اسرائیل با مخالفت روحانیون به ویژه خمینی روبرو شد. در این دوران بخشی از روشنفکری در ایران (از جمله علی شریعتی) تفسیری سیاسی و انقلابی از شیعه را به عنوان یک ایدئولوژی رهایی ساز، در اذهان مردم به ویژه دانش آموزان و دانشجویان به جای گذاشتند. خمینی نیز در سال‌های تبعید خود، هر چند خواهان ایجاد یک حکومت اسلامی به رهبری فقها به جای سلطنت موروثی بود، بیشتر به طرح نقطه ضعف‌های رژیم و مسائلی می‌پرداخت که موجب نارضایتی توده مردم مسلمان ایران می‌شد. در این دوران همچنین شماری سازمانهای چریکی مارکسیست و اسلام‌گرا شکل گرفتند که به مبارزه مسلحانه با رژیم اعتقاد داشتند. نهایتاً با سیاست‌های تنش‌برانگیز حزب دولتی رستاخیز در خصوص بازار و مذهب در اواسط دهه ۱۳۵۰، بازاریان و روحانیون محافظه کار و غیر سیاسی نیز به عنوان دو متحد تاریخی یکدیگر، به صفوف مخالفان پیوستند.

    تنش‌ها و نارضایتی‌های مذکور، با بازتر شدن فضای سیاسی در سال ۱۳۵۶ که به دلیل فشارهای دولت آمریکا و نهادهای مدافع حقوق بشر صورت پذیرفته بود، از پاییز و زمستان همان سال، به صورت تظاهرات خیابانی خود را نشان داد. معترضان برای برگزاری راهپیمایی، از سنت‌های شیعی چون مراسم چهلم جانباختگان اعتراضات، استفاده سیاسی به عمل آوردند.[۱۵][۱۶][۱۷] رویدادهایی چون فاجعه آتش‌سوزی سینما رکس آبادان، کشتار معترضان در تعدادی از تظاهرات‌ها (از جمله در واقعه جمعه سیاه در شهریورماه)، و امتیازهای دیرهنگام شاه به مخالفان، موجب تشدید اعتراضات و از دست رفتن امکان مصالحه شد.[۱۸] رکود اقتصادی به وقوع اعتصابات گسترده و پیوستن طبقه کارگر به تظاهرات‌ها و در نتیجه فلج شدن اقتصاد کشور انجامید. با پیوستن کارگران و همچنین تهیدستان شهری به تظاهرات‌ها، دامنه اعتراضات از ده‌ها هزار نفر به صدها هزار و حتی میلیون‌ها نفر رسید.[۱۹] سرانجام، روح‌الله خمینی در ۲۳ دی ماه شورای انقلاب اسلامی ایران را برای راهبری انقلاب تأسیس کرد و روز بعد از آن شاه از کشور خارج شد. نهایتاً با خروج شاه و عدم موفقیت دولت نخست‌وزیر ملی‌گرا شاپور بختیار، بازگشت خمینی که برای چند هفته با آمریکا در تماس مستقیم بود، به کشور در ۱۲ بهمن، تشکیل دولت موقت ایران به نخست‌وزیری مهدی بازرگان در ۱۵ بهمن و نهایتاً، دو روز نبرد مسلحانه سازمان‌های چریکی و هزاران داوطلب مسلح با گارد شاهنشاهی و اعلام بیطرفی ارتش در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، انقلاب به پیروزی رسید.[۲۰][۲۱]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 4 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید