این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    رادیکال های آزاد

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    رادیکال های آزاد را از این سایت دریافت کنید.

    رادیکال آزاد

    رادیکال آزاد

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    رادیکال یا رادیکال آزاد (به انگلیسی: Free radical) به اتم، مولکول یا یونی گفته می‌شود که دارای مولکول‌ها یا اتم‌هایی که دارای الکترون جفت‌نشده در لایهٔ الکترونی است. به عبارت دیگر پوسته الکترونی آن ناقص باشد؛ و تجمع آن‌ها در بدن خطرناک است و عامل بیماری‌های خطرناکی چون سرطان می‌باشد.

    تاریخچه[ویرایش]

    از قرن بیستم در شیمی از رادیکال‌ها برای نمایان کردن گروهی از اتم‌ها مانند گروه‌های فلزات و کربوکسیل‌ها استفاده می‌شده‌است. اگرچه این گروه‌ها قسمتی از مولکول‌های بزرگتر بودند. به دنبال بازبینی که اخیراً در فرهنگ لغات انجام شد بخش بزرگی از مولکول امروزه به بخش وظیفه و جایگزینی تغییر نام یافت اگرچه ممکن است در لغت‌نامه‌های قدیمی به همان نام قبلی ذکر شود.

    نخستین بنیانی که موجب به کشف رادیکال‌ها شد «تری فنیل متیل رادیکال» بود. این امر در سال ۱۹۰۰ توسط موسز گومبرگ در دانشگاه میشیگان کشف شد. در گذشته اصطلاح رادیکال در تئوری رادیکال همچنین برای قسمت‌هایی از باند مولکول‌ها نیز استفاده می‌شد. مخصوصاً هنگامی که آن‌ها در واکنش تغییر نیافته باقی می‌ماندند. فرضیه آووگادرو به وسیلهٔ شیمیدانان ترکیب آلی آن زمان به صورت جدی مورد توجه واقع نشده بود. در پایان قرن نوزدهم میلادی، این وضعیت مورد بررسی قرار گرفت و امکان موجودیت رادیکال‌های آزاد، با کشف تری‌فنیل‌متیل‌رادیکال به وسیلهٔ گومبرگ به وضوح تأیید یافت. پس از این تاریخ بسیاری از رادیکال‌های آزاد کشف و چنینی ترکیباتی در مکانیزم‌های شیمی آلی به عنوان یک اصل پذیرفته شدند.

    تشکیل[ویرایش]

    تشکیل رادیکال ممکن است از طریق شکستن پیوند کووالانسی شامل همولیتیکالی باشد که این فرایند نیاز به انرژی به مقدار قابل توجهی انرژی دارد. به عنوان نمونه تقسیم H₂ به دو مولکول H• که این انرژی مورد نیاز را انرژی تفکیک پیوند می‌نامند و برای نشان دادن آن به‌طور مختصر از نماد ΔΗ استفاده می‌شود. انرژی بین دو اتم که توسط پیوند کووالانسی در یک مولکول قرار گرفته‌اند، تحت تأثیر نوع اتم‌ها قرار دارد. همچنین برای شکستن رادیکال‌های پایدار به انرژی بیشتری نیاز است. همولتیک یا عمل شکستن باندها بیشتر بین دو اتم با الکترونگاتیوی مشابه اتفاق می‌افتد. در شیمی آلی اغلب پیوند بین دو اتم اکسیژن یا یک نیتروژن و اکسیژن مورد نظر است. تشکیل رادیکال آزاد یک واکنش گرماده است. همچنین اگرچه یون‌های رادیکال وجود دارند اما رادیکال‌ها به صورت خنثی وجود دارند. ممکن است رادیکال‌ها مانند تولید دیسموتاز توسط زنجیره انتقال الکترون به صورت تک الکترون، به صورت اکسیداسیون یا کاهش یک اتم یا مولکول تشکیل شوند. مطالعات اولیه شیمی آلی فلزی در مورد تترا الکیل توسط هانفلد و پانت در سال ۱۹۳۰فرایند شکافت یا هیدرولیتیک را تأیید کرد.

    به‌طور قراردادی، فلزها، یون‌های فلزی و ترکیب‌های مختلط فلزی رادیکال آزاد بشمار نمی‌آیند. فرایند تشکیل رادیکال آزاد را هم‌کافت می‌نامند.

    در شیمی، رادیکال آزاد را با یک نقطه جلوی نشان ساختار نشان می‌دهند. برای نمونه با بکاربردن پرتو فرابنفش می‌توان مولکول کلر را تبدیل به دو رادیکال آزاد کلر کرد:

    {\displaystyle \mathrm {Cl} _{2}\;{\xrightarrow {u.v.}}\;{\mathrm {Cl} \cdot }+{\mathrm {Cl} \cdot }}

    واکنش[ویرایش]

    واسطه الکیل رادیکال توسط فرایندهای فیزیک شبیه به تثبیت (به انگلیسی: sᴄɑrbcation) به عنوان یک قاعده کلی بیشتر جایگزین مرکز رادیکال است و البته از آن با ثبات‌تر است. بنا به ترتیبی، رادیکال‌ها به گروه‌های عاملی تبدیل می‌شوند. مانند «کربونیل نترل واتر» که با ثبات‌تر از رادیکال‌های آلی است. رادیکال‌هایی که دارای باند دوگانه هستند، بر خلاف یونهای مشابه، در تعامل الکترواستاتیک نقش مهمی ایفا می‌کنند. به عنوان مثال واکنش یون‌های هسته α و β غیر اشباع ترکیبات (ᴄ=o-ᴄ=ᴄ) بر خروج الکترون نقش مهمی دارند. دو واکنش که در مورد یون‌های مربوطه وجود دارد کربونیل و ونیل هستند. در این مرحله به سرعت بر باندهای دوگانه رادیکال افزوده می‌شود و در نتیجه α-کربونیل پایدار می‌شود. تمایل متناوب از هم‌بسپارش (کوپلیمریزاسیون) از انیدرید و استارین نمونه‌ای از این واکنش است.

    انواع پایدار[ویرایش]

    رادیکال به دست آمده از α-توکوفرول:

    اگرچه رادیکال‌ها به علت واکنش پذیریشان به‌طور کلی عمر کوتاه مدتی دارند ولی نوع طولانی مدت نیز دارند که به عناوین زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

    - رادیکال‌های پایدار

    ₂O و NO نمونه‌ای از رادیکال‌های پایدار هستند. در صورتی در یک سیستم π یا مزدوج به وجود آمده باشند رادیکال‌های آزاد می‌توانند برای مدت طولانی پایدار بمانند. رادیکال آزاد به دست آمده از α-توکوفرول (ویتامینE) و صدها نمونه دیگر از رادیکال‌های تیازیل وجود دارند که نشان می‌دهد واکنش‌پذیری کم و ثبات ترمودینامیکی قابل توجه، تنها با میزان محدود از π ثبات رزونانس ایجاد می‌شود.

    - رادیکال‌های ماندگار

    ترکیبات رادیکال ماندگار به دلیل فزونی استریک‌ها در اطراف مرکز رادیکال ایجاد می‌شوند. ترکیباتی از این قبیل شامل گامبرگ در رادیکال «تری فنیل متیل» و نمک را می‌توان نام برد.

    - دی رادیکال

    مرکز رادیکال‌های متعددی در یک مولکول می‌تواند وجود داشته باشد و دی رادیکال‌ها دارای دو مرکز رادیکال هستند. اکسیژن موجود در هوا (اکسیژن سه‌گانه) می‌تواند به عنوان یک دی رادیکال باشد.

    فعالیت در بدن[ویرایش]

    رادیکال‌های آزاد نقش مهمی را در سوختن، اتمسفر شیمی، پلیمریزاسیون، پلاسمای شیمی، زیست‌شیمی و فرایندهای شیمیایی بسیاری ایفا می‌کنند. رادیکال‌های آزاد فوق اکسید و نیتریک اکسید در ارگانیسم‌های بدن، عملکردی تنظیم مانند ضخامت رگ خونی و فشار خون‌کننده دارند. آن‌ها همچنین نقش کلیدی را در دگرگشت مداخله‌کننده ترکیبات گوناگون مانند رادیکال‌های منتقل‌کننده سیگنال‌ها در دستگاه عصبی بدن ایفا می‌کنند.

    رادیکال‌های آزاد برای زنده نگه داشتن سلول، حیاتی هستند. زیرا بدون آن‌ها، سلول‌ها ممکن است به شکل غیرقابل کنترلی به رشد و تقسیم ادامه داده و ایجاد سرطان کند. این رادیکال‌ها برای پیشگیری از عفونت بسیار ضروری هستند. وظیفه رادیکال آزاد شامل تصفیه خون و دفع از طریق ادرار نیز می‌شود.[۱]

    مضرات برای سلامتی[ویرایش]

    باورهای رایج[ویرایش]

    در انسان، مهم‌ترین رادیکال آزاد اکسیژن است. مولکول اکسیژن در معرض پرتوهای مختلف، استرس یا دودهای ناشی از استعمال سیگار، با گرفتن تک الکترون از دیگر مولکول‌ها، دست به تخریب دیگر مولکول‌ها، سلول‌ها و دی‌ان‌ای می‌زند. حاصل فعالیت رادیکال‌های آزاد در بدن انواع تباهی، سرطان، دیابت، نارسایی قلب، آسیب‌های مغزی، مشکلات عضلانی، پیری زودرس، آسیب به پوست و آسیب‌های چشمی و در کل ضعف سیستم ایمنی بدن است. در این میان آنتی‌اکسیدان‌ها به عنوان اصلی‌ترین راه مبارزه با رادیکال‌های آزاد و بازسازی سلول‌های تخریب شده مطرح می‌شوند چرا که موجب تخریب آن و افزایش کارایی سیستم ایمنی بدن در مقابل انواع بیماری‌ها می‌گردند.

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    رادیکال آزاد چیست و از آسیب زایی آنها چه می دانید؟

    رادیکال آزاد اتم های ناپایداری هستند که دارای یک یا چند الکترون جفت نشده می باشند این گونه های فعال به دلیل واکنش پذیری بالا بسیار آسیب رسان هستند

    عمومیغذایی و دارویی

    رادیکال آزاد چیست و از آسیب زایی آنها چه می دانید؟

    خواندن این مطلب 12 دقیقه زمان میبرد

    رادیکال آزاد چیست و از آسیب زایی آنها چه می دانید؟

    رادیکال آزاد اتم های ناپایداری هستند که دارای یک یا چند الکترون جفت نشده می باشند این گونه های فعال به دلیل واکنش پذیری بالا بسیار آسیب رسان هستند. اکثر اوقات آنها وقتی تشکیل می شوند که مولکول های اکسیژن در بدن به اتم های ناپایدار مجزا تقسیم شوند. این روند می تواند به یک واکنش زنجیره ای تبدیل شود. تولید بیش از حد رادیکال های آزاد در بدن باعث آسیب سلولی و استرس اکسیداتیو می شود. ژنتیک و محیط بر میزان آسیب رادیکالهای آزاد در افراد تأثیر می گذارند. این مولکول های فعال به عنوان بخشی از فرایندهای بیولوژیکی طبیعی در بدن تولید می شوند به ویژه هنگامی که برای تولید ورزش می کنید. در ادامه مقاله در نشریه جهان شیمی فیزیک توضیحات بیشتری در این رابطه ارائه می گردد لطفا همراه ما باشید.

    رادیکال های آزاد موجود در بدن توسط ترکیباتی به نام آنتی اکسیدان تجزیه و خنثی می شوند. اما با افزایش سن بدن کمتر قادر به مقابله با اثرات رادیکال های آزاد است. در واقع روند پیری به دلیل تجمع رادیکال های آزاد سرعت می گیرد. بنابراین رادیکال های آزاد بیشتر و استرس اکسیداتیو به سلول ها آسیب می رسانند و روند پیری را تسریع می کنند.

    رادیکال های آزاد به طور نامطلوبی لیپیدها، پروتئین ها و DNA را تغییر می دهند که می تواند باعث بیماری های مختلفی از جمله آترواسکلروز (پلاک دیواره شریان)، سرطان، بیماری التهابی مفصل، آسم، دیابت، زوال عقل و بیماری تخریب ماکولا شود. فرق یون با رادیکال آزاد این است که ترکیبات دارای الکترون های رها شده را رادیکال آژاد می نامند.

    فهرست مطالب

    چگونه رادیکال های آزاد بدن را از بین ببریم

    آنتی اکسیدان ها مولکول هایی هستند که از اکسیداسیون سایر مولکول ها جلوگیری می کنند. یک مولکول آنتی اکسیدان پایدار می تواند الکترون را به یک رادیکال آزاد اهدا کند تا خنثی شود و باعث آسیب به سلولها نشوند. بدن می تواند از طریق متابولیسم طبیعی برخی از رادیکال های آزاد را از بین ببرد اما برای مقابله با رادیکال های آزاد به مقدار بیشتری آنتی اکسیدان نیاز دارند.

    ویتامین E ،C و بتاکاروتن جزء آنتی اکسیدان های اولیه و مهم هستند. آنها نمی توانند توسط بدن تولید شوند بنابراین استفاده از رژیم غذایی که حاوی این مواد مغذی باشد ضروری است.

    ویتامین E – یک ویتامین محلول در چربی است که در طیف وسیعی از مواد غذایی از جمله آجیل، سبزیجات، روغن ماهی، غلات کامل، غلات غنی شده و زردآلو یافت می شود. برای فردی با ​​فعالیت متوسط مقدار توصیه شده روزانه این ویتامین IU 15 برای مردان و IU 12 در روز برای زنان است.

    ویتامین C – یک ویتامین محلول در آب که در مرکبات، فلفل دلمه ای، کلم، اسفناج، کلم بروکلی، کلم پیچ و توت فرنگی یافت می شود. مقدار مورد نیاز این ویتامین ۶۰ میلی گرم در روز است.

    بتاکاروتن – پیش ماده ای است که توسط بدن به ویتامین A تبدیل می شود. بتاکاروتن در زرده تخم مرغ، شیر، هویج، اسفناج، کلم بروکلی، گوجه فرنگی ، هلو و غلات یافت می شود.

    ورزش و رادیکال آزاد

    دانشمندان به این نتیجه رسیدند که حتما دلیلی وجود دارد برخی از دوندگان ماراتن مسن تر از سن بیولوژیکی خود هستند. ورزش استقامتی به حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) – بالاترین میزان اکسیژن مصرفی توسط بدن نیاز دارد. هنگام ورزش تنفس از ۱۵ بار در دقیقه در حالت استراحت به ۴۰-۶۰ بار در دقیقه افزایش می یابد که باعث افزایش استرس اکسیداتیو می شود. ورزش های هوازی از این نظر برای سلامتی مضر در نظر گرفته می شوند که تولید مقدار زیادی رادیکال آزاد منجر به استرس اکسیداتیو می شوند اما تصور می شود که ورزش های بی هوازی مانند وزنه برداری نیز مقادیر مشابهی از آسیب اکسیداتیو را ایجاد می کنند.

    در حالی که استرس اکسیداتیو برای بدن خوب نیست و حتی در مقادیر کم نیز مضر است، داده ها نشان می دهد استرس اکسیداتیو مزمن ممکن است باعث آسیب سلولی شود. این سلولهای آسیب دیده خطر تصلب شرایین، بیماریهای قلبی، سرطان، زوال عقل و بسیاری از بیماریها را افزایش می دهد.

    افرادی که بیشتر در معرض آسیب اکسیداتیو هستند افرادی هستند که به طور ناگهانی میزان تمرینات و فعالیت بدنی خود را افزایش می دهند. با تمرین تدریجی در حین رویدادهای استقامتی، بدن بهتر می تواند خود را در برابر آسیب های اکسیداتیو دائمی محافظت کند . تمرین مداوم مخصوصا ورزش های هوازی باعث افزایش سطح آنتی اکسیدان و کاهش آسیب اکسیداتیو می شود. با ایجاد وقفه در تمرینات برای ریکاوری کافی بدن، می توانید از بدن خودتان در برابر خطرات استرس اکسیداتیو محافظت کنید.

    نقش رادیکال های آزاد در بیماری ها

    تأثیر رادیکال های آزاد بر پیری و بیماری های مزمن با تاثیر بر میتوکندری – بخش کوچکی از سلول ها که مواد مغذی را برای تأمین انرژی سلول ها پردازش می کنند – رخ می دهد. با استفاده از اکسیژن، میتوکندری ها انرژی و مواد شیمیایی لازم برای تجزیه مواد زائد و مرگ طبیعی سلول ها را فراهم می کنند. وقتی سلول ها نمی میرند به طور غیرقابل کنترل رشد می کنند و این مسئله ممکن است منجر به ایجاد تومور شود. اعتقاد بر این است که استرس اکسیداتیو در افزایش خطر ابتلا به تعدادی از بیماری ها نقش دارد، از جمله:

    بیماری قلبی

    آلزایمر و سایر بیماری های زوال عقل مرتبط با سن

    اختلالات خود ایمنی و التهابی

    مشکلات چشمی مرتبط با سن از جمله آب مروارید

    منبع مطلب : www.jahaneshimi.com

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 6 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید