این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    ایه 41 سوره قصص

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    ایه 41 سوره قصص را از این سایت دریافت کنید.

    آیه 41 سوره قصص

    آیه 41 سوره قصص

    پرش به ناوبری پرش به جستجو

    وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ لَا يُنْصَرُونَ

    [28–41] (مشاهده آیه در سوره)

    <<40 آیه 41 سوره قصص 42>>

    سوره : سوره قصص (28)

    جزء : 20 نزول : مکه

    محتویات

    ۱ ترجمه های فارسی

    ۲ ترجمه های انگلیسی(English translations)

    ۳ معانی کلمات آیه ۴ تفسیر آیه ۵ پانویس ۶ منابع

    ترجمه های فارسی

    و ما آن قوم (ظالم) را پیشوایان (ضلالت و) دعوت به دوزخ قرار دادیم و روز قیامت یاری نخواهند شد.

    و آنان را [به کیفر طغیانشان] پیشوایانی که دعوت به آتش می کنند قرار دادیم، و روز قیامت یاری نمی شوند،

    و آنان را پيشوايانى كه به سوى آتش مى‌خوانند گردانيديم، و روز رستاخيز يارى نخواهند شد.

    و آنان را از آن گونه پيشوايانى ساختيم كه مردم را به آتش دعوت مى‌كنند و در روز قيامت كسى ياريشان نكند.

    و آنان [= فرعونیان‌] را پیشوایانی قرار دادیم که به آتش (دوزخ) دعوت می‌کنند؛ و روز رستاخیز یاری نخواهند شد!

    ترجمه های انگلیسی(English translations)

    We made them leaders who invite to the Fire, and on the Day of Resurrection they will not receive any help.

    And We made them Imams who call to the fire, and on the day of resurrection they shall not be assisted.

    And We made them patterns that invite unto the Fire, and on the Day of Resurrection they will not be helped.

    And we made them (but) leaders inviting to the Fire; and on the Day of Judgment no help shall they find.

    معانی کلمات آیه

    «أَئِمَةً»: جمع امام، پیشوایان، مراد سردستگان کفر و ضلال و پیشاهنگان کاروان گمراهان است که در دنیا به آنان خطّ و نشان می‌دهند و در دنیا پیشاپیش ایشان به سوی بدبختی حرکت، و در قیامت نیز در جلو پیروانشان به جانب جهنّم راه می‌افتند و آنان را به دوزخ می‌کشانند و بدانجا وارد می‌گردانند.

    تفسیر آیه

    تفسیر نور (محسن قرائتی)

    وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ «41»

    وآنان (فرعونيان) را پيشوايانى قرارداديم كه به آتش (دوزخ) دعوت مى‌كنند و (البتّه در) روز قيامت، يارى نخواهند شد.

    وَ أَتْبَعْناهُمْ فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ «42»

    و در اين دنيا، لعنتى بدرقه‌ى آنان كرديم و روز قيامت، آنان از زشت چهره‌گان خواهند بود.

    جلد 7 - صفحه 61

    نکته ها

    قرآن مجيد همچنان كه در مورد پيشوايان هدايت و نور، كلمه‌ى‌ «أَئِمَّةً» را بكار برده است، «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» «1» اين كلمه را بر جلوداران ضلالت و نار نيز اطلاق فرموده است، «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ» و از اين رو است كه در قيامت، هر كس با رهبرى كه در دنيا انتخاب كرده به دادگاه عدل الهى احضار مى‌شود. «يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ» «2» فرعون نيز به عنوان يكى از همين پيشوايان در آن روز قومش را به دوزخ وارد مى‌كند.

    «يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ» «3»

    پیام ها

    1- روحيّه‌ى استكبارى، انسان را رهبر دوزخيان مى‌سازد. وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً ...

    2- نقش حكومت‌ها را در شكل‌دهى ساختار فرهنگى و عقيدتى جامعه نمى‌توان ناديده گرفت. «أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ»

    3- تبليغات مستكبران، در واقع دعوت به دوزخ است. «يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ»

    4- مستكبرانى كه امروز به عِدّه و عُدّه دل خوش دارند، در قيامت، بى‌كس وياور خواهند بود. «يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ»

    5- كيفرهاى الهى، مخصوص آخرت نيست. «وَ أَتْبَعْناهُمْ فِي هذِهِ الدُّنْيا»

    6- لعنت ونفرين مردم، تبلور قهر الهى است. «أَتْبَعْناهُمْ فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً» چنانكه دعاى خير مردم و نام نيك، نشانه‌ى لطف خداوند است. «وَ اجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ» «4»

    7- نفرين بر ظالم حتّى بعد از نابودى او لازم است. أَتْبَعْناهُمْ‌ ... لَعْنَةً

    8- زشت كارى‌هاى دنيوى، به زشت‌روئى‌هاى اخروى مى‌انجامد. «يَوْمَ الْقِيامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ»

    «1». انبياء، 73. «2». اسراء، 71. «3». هود، 98. «4». شعائراء، 84.

    تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 62

    تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)

    وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ (41)

    وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً: و نام نهاديم ايشان را در اين جهان پيشوايان گمراهان كه به اضلال و اغواى خود، يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ: مى‌خوانند مردمان را بسوى آتش، يعنى به عملهائى كه موجب دخول در آتش جهنم باشد مانند كفر و معصيت و عناد و طغيان.

    تنبيه: اين مطلب محقق شده كه ذات اقدس الهى، حكيم على الاطلاق، و تمام افعال او بر وجه حكمت و مصلحت مى‌باشد، و انبياء را مقرر فرموده كه آنچه باعث ارشاد و صلاح و خير و سعادت مردمان است امر فرمايند و آنچه‌

    جلد 10 - صفحه 143

    موجب شر و فساد و شقاوت ايشان است نهى نمايند. بنابراين ممكن نيست در اين آيه شريفه «جعل» به معنى حقيقى خود باشد، زيرا مستلزم اينست كه خداى تعالى رؤساى كفر و ضلال را پيشوايان مردم قرار داده باشد براى دعوت مردم به كفر و ضلالت كه سبب دخول در آتش است، و اين معنى اغراء به جهل، و خلاف حكمت و نقض غرض، و ذات الهى از آن مقدس و منزه باشد. پس معنى آيه به يكى از وجوه مذكوره خواهد بود:

    1- به معنى تسميه مانند قوله تعالى‌ «وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً» يعنى نام نهاديم ايشان را قدوه اهل ضلال.

    2- به معنى حكم يعنى حكم نموديم كه ايشان از ائمه ضلالند.

    3- به معنى دعا يعنى خوانديم آنها را به السنه انبياء پيشوايان گمراهان.

    4- به معنى اظهار حال يعنى ظاهر ساختيم حال ايشان را بر انبياء تا آنكه شناختند كه ايشان ائمه اهل ضلالند.

    5- به جهت عناد و انكار و كفر، منع الطاف نموديم از ايشان و ايشان را در وادى خذلان فرو گذاشتيم تا اهل ضلالت تابع آنها و ايشان را ائمه و مقتداى خود گردانيده‌اند.

    6- در كافى از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه فرمود: بدرستى كه در كتاب خدا دو امام مذكور است: يكى آنكه هدايت مردم را به امر خدا مى‌كند نه به امر مردم، و مقدم مى‌دارد امر خدا را بر امر خود، و حكم خدا را پيش از حكم مردم؛ و آنها كسانيند كه خدا در حق آنها فرموده‌ «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» و ديگر امامى كه مى‌خواند مردم را بسوى آتش و مقدم مى‌دارد امر مردم را بر امر خدا، و حكم مردم را بر حكم خدا، و عمل مى‌كند به هواى نفس ايشان خلاف آنچه در كتاب خداى عز و جل است، و آنها كسانيند كه خدا در شأن آنها فرمود «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ» «1» وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ‌: و روز قيامت يارى كرده نخواهند شد، يعنى‌

    منبع مطلب : wiki.ahlolbait.com

    احادیث آیه ۴۱ از سوره قصص

    آیه ۴۱ - سوره قصص

    آیه وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لايُنْصَرُونَ [41]

    و آنان( فرعونيان) را پيشوايانى قرار داديم كه به آتش [دوزخ] دعوت مى‌كنند؛ و روز رستاخيز يارى نخواهند شد.

    ۱ (قصص/ ۴۱)

    الصّادق (علیه السلام)- إِنَّ الْأَئِمَّهًَْ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إِمَامَانِ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَا بِأَمْرِ النَّاسِ یُقَدِّمُونَ أَمْرَ اللَّهِ قَبْلَ أَمْرِهِمْ وَ حُکْمَ اللَّهِ قَبْلَ حُکْمِهِمْ قَالَ وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ یُقَدِّمُونَ أَمْرَهُمْ قَبْلَ أَمْرِ اللَّهِ وَ حُکْمَهُمْ قَبْلَ حُکْمِ اللَّهِ وَ یَأْخُذُونَ بِأَهْوَائِهِمْ خِلَافَ مَا فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ.

    امام صادق (علیه السلام)- ائمّه در کتاب خداوند عزّوجل دو گروه هستند: خداوند متعال می‌فرماید: و آنان را پیشوایانی که به سوی امر ما میخوانند قراردادیم نه به امر مردم (انبیاء/۷۳). اینان فرمان و اراده خدا و حکم او را بر خواست مردم ترجیح می‌دهند و باز می‌فرماید: وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ؛ اینان خواست مردم را بر خواست و حکم خدا مقدّم می‌دارند و برخلاف آنچه در کتاب خدا آمده به حسب هواهای نفس خود رفتار می‌کنند».

    تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۱، ص۲۱۲

    الکافی، ج۱، ص۲۱۶/ بحار الأنوار، ج۲۴، ص۱۵۵/ الاختصاص، ص۲۱/ القمی، ج۲، ص۱۷۰/ نورالثقلین/ البرهان

    ۲ (قصص/ ۴۱)

    الصّادق (علیه السلام)- إِنَّ الدُّنْیَا لَا تَکُونُ إِلَّا وَ فِیهَا إِمَامَانِ بَرٌّ وَ فَاجِرٌ فَالْبَرُّ الَّذِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَمَّا الْفَاجِرُ فَالَّذِی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ لا یُنْصَرُونَ.

    امام صادق (علیه السلام)- در دنیا پیوسته دو امام و رهبر وجود دارد؛ نیکوکار و تبهکار. امام نیکوکار کسی است که این آیه می‌فرماید: و آنان را پیشوایانی که به سوی امر ما میخوانند قراردادیم نه به امر مردم (انبیاء/۷۳)؛ امّا این آیه اشاره به پیشوای تبهکار است: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ لا یُنْصَرُونَ.

    تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۱، ص۲۱۲

    بحار الأنوار، ج۲۴، ص۱۵۷/ بصایرالدرجات، ص۳۲

    ۳ (قصص/ ۴۱)

    الصّادق (علیه السلام)- لَا یَصْلُحُ النَّاسَ إِلَّا إِمَامٌ عَادِلٌ وَ إِمَامٌ فَاجِرٌ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ قَالَ وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّار.

    امام صادق (علیه السلام)- اصلاح امور مردم و جامعه فقط به دست امام عادل انجام می‌شود و امام فاجر آن را فاسد می‌کند و به تباهی و آتش می‌کشد خداوند در این آیه می‌فرماید: و آنان را پیشوایانی که به سوی امر ما میخوانند قراردادیم نه به امر مردم (انبیاء/۷۳) و فرموده است: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ.

    تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۱، ص۲۱۲

    بحار الأنوار، ج۲۴، ص۱۵۷/ بصایرالدرجات، ص۳۳

    ۴ (قصص/ ۴۱)

    أمیرالمومنین (علیه السلام)- الْأَئِمَّهًُْ مِنْ قُرَیْشٍ أَبْرَارُهَا أَئِمَّهًُْ أَبْرَارِهَا وَ فُجَّارُهَا أَئِمَّهًُْ فُجَّارِهَا ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ لا یُنْصَرُونَ.

    امام علی (علیه السلام)- پیشوایان نیکوکار قریش امام نیکوکاران آن‌ها هستند و پیشوایان ستمگر قریش، رهبر تبهکاران آن‌ها. بعد این آیه را خواند: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ لا یُنْصَرُونَ.

    تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۱، ص۲۱۲

    بحار الأنوار، ج۲۴، ص۱۵۷/ بصایرالدرجات، ص۳۳

    ۵ (قصص/ ۴۱)

    الرّسول (علیه السلام)- فَلَمَّا بَلَغَ غَدِیرَ خُمٍّ قَبْلَ الْجُحْفَهًِْ بِثَلَاثَهًِْ أَمْیَالٍ أَتَاهُ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) عَلَی خَمْسِ سَاعَاتٍ مَضَتْ مِنَ النَّهَارِ بِالزَّجْرِ وَ الِانْتِهَارِ وَ الْعِصْمَهًِْ مِنَ النَّاسِ فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یُقْرِئُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ فِی عَلِی (علیه السلام).. فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عِنْدَ مَا جَاءَتِ الْعِصْمَهًُْ مُنَادِیاً یُنَادِی فِی النَّاسِ بِالصَّلَاهًِْ جَامِعَهًًْ وَ یَرُدُّ مَنْ تَقَدَّمَ مِنْهُمْ وَ یَحْبِسُ مَنْ تَأَخَّرَ عَنْهُمْ وَ تَنَحَّی عَنْ یَمِینِ الطَّرِیقِ إِلَی جَنْبِ مَسْجِدِ الْغَدِیرِ أَمَرَهُ بِذَلِکَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) عَنِ اللَّهِ عَزَّ اسْمُهُ وَ فِی الْمَوْضِعِ سَلَمَاتٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَنْ یُقَمَّ مَا تَحْتَهُنَّ وَ یُنْصَبَ لَهُ أَحْجَارٌ کَهَیْئَهًِْ الْمِنْبَرِ لِیُشْرِفَ عَلَی النَّاسِ فَتَرَاجَعَ النَّاسُ وَ احْتُبِسَ أَوَاخِرُهُمْ فِی ذَلِکَ الْمَکَانِ لَا یَزَالُونَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَوْقَ تِلْکَ الْأَحْجَارِ ثُمَّ حَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ فَقَال ... مَعَاشِرَ النَّاسِ سَیَکُونُ مِنْ بَعْدِی أَئِمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ لا یُنْصَرُونَ مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ وَ أَنَا بَرِیئَانِ مِنْهُم.

    پیامبر (صلی الله علیه و آله)- وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) به سرزمین غدیرخم که سه مایل قبل از سرزمین جحفه است رسیدند. پنج ساعت از روز گذشته بود که جبرئیل با امان‌نامه‌ای که در آن پیامبر (صلی الله علیه و آله) را از شرّ مردم در امان می‌داشت و مردم را از آزار او طرد و دور می‌کرد آمد و گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خدای عزّوجل سلامت می‌رساند و چنین می‌فرماید: ای پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است [در مورد علی (علیه السلام)]، کاملًا (به مردم) برسان! ... (مائده/۶۷) وقتی جبرئیل (علیه السلام) به پیامبر (صلی الله علیه و آله) تضمین داد که از مکر مردم در امان خواهد ماند، پیامبر (صلی الله علیه و آله) دستور داد ندا دهند که همگان جمع شوند و هرکس جلو افتاده بازگردد و هرکس عقب ماند خود را برساند و کمی از راه به سمت راست رفت و خود را کنار مسجد غدیر رساند که جبرئیل (علیه السلام) از سوی خداوند چنین فرمان داده بود [که به آنجا برود] و آنجا چند درخت بود و پیامبر (صلی الله علیه و آله) دستور داد زیر آن درخت‌ها با سنگ چیزی شبیه منبر بسازند که بر مردم مشرف باشد و چون همگان آنجا جمع شدند و ایستادند پیامبر (صلی الله علیه و آله) بالای آن سنگها ایستادند و پس از ستایش و نیایش خداوند چنین فرمود: «... ای مردم! بعد از من چنین می‌شود که گروهی پیشوا می‌شوند که أَئِمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَی النَّارِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ لا یُنْصَرُونَ ای مردم! پس از من پیشوایان و امامانی به زودی خواهندبود که مردم را به آتش فرامی‌خوانند و روز رستاخیز یاری‌کرده نخواهند شد. ای مردم! خداوند و من از آنان بیزاریم».

    منبع مطلب : alvahy.com

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 4 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید